NIEUWETIJDSKINDEREN, HSP, HSK

LEZING

Onderstaande tekst komt uit een lezing van Meta Dame overhooggevoeligheid, nieuwetijdskinderen.

 Voor workshops op dit thema zie: HeppieMom HeppieChild

Deze lezing is gericht op nieuwetijdskinderen. Veel ouderen zullen zich er echter ook in herkennen. Dit zijn de zgn. "oude nieuwetijdskinderen".....


Hooggevoelige kinderen, nieuwetijdskinderen, kinderen van deze tijd........

 “Kinderen van deze tijd” reageren anders dan andere kinderen, voldoen niet aan de opvoedkundige criteria uit de literatuur en ook niet aan die van de consultatie-bureaus .

Ze ervaren de wereld anders dan anderen.
Ze zijn hooggevoelig en leven vooral vanuit hun intuïtie. Door hun prikkelgevoeligheid kunnen ze enorm druk, of juist heel erg teruggetrokken reageren.

Vaak hebben ze bijzondere gaven. Zo kunnen ze enorm wijs zijn voor hun leeftijd en regelmatig komt het voor dat ze paranormale ervaringen hebben. Sommigen zijn hoogbegaafd.

Dat alles kan heel mooi zijn, maar vaak functioneren ze juist niet zo goed in deze wereld. Als ze niet goed begrepen worden, zichzelf niet goed begrijpen en/ of niet goed worden begeleid, kunnen ze gemakkelijk uit balans raken en als probleemkinderen worden ervaren.

Doordat hun gedrag nogal lijkt op dat van ADHD,  PDDNOS en Asperger gebeurt het regelmatig dat ze een verkeerde diagnose krijgen, temeer daar er geen testen worden gebruikt voor hooggevoeligheid. (Elaine Aaron heeft een goede ontwikkeld)

Door de vele andere testen komen we tegenwoordig opvallend veel kinderen met één van bovenstaande "etiketten" tegen, terwijl het aantal echte ADHD-ers maar 2-5% van de bevolking schijnt te zijn en één op de 200 personen een PDD-NOSSER

Helaas worden sommige kinderen daardoor onterecht opgezadeld worden met medicatie, die ze niet alleen niet nodig hebben, maar die ook nog eens averechts kan werken. Er is geen medicijn nodig voor hooggevoeligheid, omdat dit geen stoornis is, maar een eigenschap.
Wel heel belangrijk  bij deze kinderen is bijzondere aandacht en begeleiding en eventueel verschillende vormen van therapie. Zowel voor de kinderen, als voor de ouders.

 🙂

 Hoogsensitiviteit of hooggevoeligheid

Zo’n 15 à 20 % van alle kinderen vertoont een vorm van hooggevoeligheid

Toch lijkt het wel of er de laatste tijd steeds meer hooggevoelige kinderen geboren worden en misschien is dat ook zo.  Het kan ook zo lijken, omdat de snel veranderende en chaotische wereld waarin we leven, veel meer prikkels afgeeft dan vroeger. En hoogsensitieve kinderen  hebben een heel gevoelig zenuwstelsel, waardoor ze gemakkelijk overprikkeld raken.

Snelle overprikkeling

Hoogevoelige kinderen beleven alles véél intenser en heftiger dan andere kinderen. Daardoor kunnen ze nogal gemakkelijk uit balans raken en  heftig reageren.

Ze worden snel overprikkeld door bijvoorbeeld drukte, lawaai, hard geluid, fel licht, televisie, straling van mobiele telefoons, bepaalde voedingsstoffen, warmte en kou, onplezierig zittende kleding, viezigheid.

Maar ook verassingen of onvoorspelbare gebeurtenissen kunnen hun sterk uit evenwicht brengen,  net als onrust, stress, prestatiedruk en emoties…. of deze nu negatief zijn of positief! 

Zo kunnen zij heel erg druk worden, of juist sterk in zichzelf gekeerd als een vorm van bescherming, of omdat ze tijd nodig hebben om dingen te verwerken. 

Hooggevoeligheid kan mooi zijn als je ermee om kunt gaan, maar het kan ook  veel problemen opleveren. Het kan zelfs zo ver gaan, dat ouders bijna een hekel krijgen aan hun kinderen.  Vooral als ze zich er niet van bewust zijn waar dit gedrag vandaan komt.

Ze kunnen zichzelf helemaal kwijt raken hierdoor.

🤨


 Intuïtie

Een ander, of misschien beter gezegd, met hooggevoeligheid verweven kenmerk van deze kinderen, is dat ze sterk leven vanuit hun intuïtie, hun innerlijk weten. 
In principe doet elk kind dit, maar meestal wordt dit na het 6e of  7e levensjaar minder. Tegen die tijd gaan ze verstandelijker, logischer denken.
Nieuwetijdskinderen  blijven de wereld intuïtief ervaren.

 😙

Beeldddenken  

Een opvallende eigenschap  is dat deze  kinderen niet of nauwelijks in taal denken, maar vooral in beelden.  In totaalbeelden kun je wel zeggen, omdat ze hierbij tegelijkertijd gebruik maken van andere zintuiglijke ervaringen als geuren, geluiden, smaken en ook emoties en een innerlijk weten . 

Ze krijgen bij een woord dus geen woordbeeld, maar associatieve beelden die bij dit woord passen. 

Als een kind bivoorbeeld het woord kat moet opschrijven, kan de associatie boven komen met zijn eigen kat als kitten, vervolgens als de kat in de toekomst waarbij het beeld van het verlies van de kat  naar boven komt en hoe erg dat dan zou kunnen zijn en... daarna weer terug naar het nu, waar het zo’n mooie lieve zachte grote speelkat is, die zo grappig mauwt en zo lekker ruikt en waar hij zo van kan genieten en beseft dat hij het woord moet opschrijven.

Ondertussen is er een tijdje voorbijgegaan en is de juffrouw of de meester al veel verder. Het kind kan dit niet bijhouden. Consequentie kan zijn dat hij naar buiten toe de indruk geeft dat hij niet zo slim is.....

Door dit associatieve aspect kan het ook gebeuren dat je soms een geheel andere reactie krijgt dan je verwacht. 
Terwijl jij nog in het verhaal zit wat je aan het vertellen bent, zitten zij al lang in een ander verhaal en de kans dat je een ander antwoord krijgt dan je verwacht, is dan ook heel groot. Dit geeft het gevoel dat ze niet luisteren naar je, maar dat is maar gedeeltelijk zo. Ze nemen datgene wat je zegt mee in hun eigen beeldverhaal.

🤨

Druk

In het hoofd van beelddenkers is het altijd erg druk en dat levert spanningen op.

De  beelden die ze te verwerken krijgen zijn te vergelijken met een film, waarin 32 beelden per seconde elkaar opvolgen.
Als je dat vergelijkt met taaldenken: daarbij worden 2 tot 5 woorden per seconde verwerkt.

 Sommige kinderen kunnen hierdoor heel gehaast gaan praten of zelfs gaan stotteren, omdat hun beeldtaal al ver vooruit is bij hun spreektaal.

Als ze je een verhaal vertellen, kunnen ze ook zó enorm van de hak op de tak springen, dat je er werkelijk geen touw aan vast kunt knopen.

Doordat ze zo in hun eigen verhaal zitten, hun eigen film zitten te bekijken, kunnen ze ongeconcentreerd of dromerig overkomen. 
Het kind is niet contactgestoord,  alleen maar druk bezig met zijn eigen ding.

Overigens is het in sommige gevallen heel goed mogelijk voor ze om hun aandacht goed bij zaken te houden. Als ze ergens heel erg in geïnteresseerd zijn. Dan zien ze alles, horen alles, onthouden alles.

🙂

Onderwijs

De moeder van Jan belde me laatst vrij laat in de avond op en zegt: "Meta, jij werkt toch met vrijetijdskinderen?"

Ik moest wat lachen en zei: "nieuwetijdskinderen bedoel je waarschijnlijk?"

"Ja, ja, natuurlijk. Ik ben helmaal hotel de botel omdat ik net op school te horen heb gekregen dat er iets met mijn kind aan de hand is. De onderwijzeres kan geen contact met hem krijgen en ze denkt dat hij een vorm van autisme heeft. Nu moet hij allerlei onderzoeken en testen ondergaan. Ik heb het idee dat het geen autisme is. Wil jij een keer naar hem kijken? "
"Natuurlijk wil ik dat".

Als Jan binnen komt, kijkt me aan, zegt: " Hallo, mooi is het hier. Heb je iets te drinken?"

Dat komt op mij niet echt autistisch over.

Als ik vraag: "Hoe vind je het op school?" , vertelt hij dat het spelen leuker is dan het leren. Hij vindt de aangeboden stof niet interessant genoeg. een bekend verschijnsel bij nieuwetijdskinderen.

We doen de hooggevoeligheidstest van Elaine Aaron en hij scoort hoog, heel hoog.
Tijdens een aantal sessies krijgt hij meer inzicht in zichzelf en in hoe hij overkomt op anderen. Hierdoor verandert hij zijn gedrag.

Na een paar weken zegt zijn juffrouw uit zichzelf tegen zijn moeder, dat ze vindt dat hij erg veranderd is en goed functioneert. De autisme-test heeft hij nooit gekregen.


Natuurlijk is het belangrijk te checken wat er werkelijk aan de hand is met een kind dat anders is dan andere, maar het is wel jammer dat de testen voor hooggevoeligheid  in het regulier onderwijs niet gebruikt.


E
en jonge vrouw met veel problemen komt in mijn praktijk. Ze zit in het laatste jaar van haar kaderopleiding. Ze voelt zich gespannen, heeft problemen met meisjes en jongens uit haar klas, vindt de klas te druk...

Als eerste doen we de hoogevoeligheidstest, waardoor ze veel beter begrijp wie ze is en waardoor een deel van haar problemen zijn ontstaan.

Na een aantal sessies gaat het een stuk beter met haar, maar het probleem van de tentamens, waar zij nog steeds laag scoort, blijft bestaan.

In overleg met haar en haar ouders wordt een brief verstuurd aan haar schoolleiding, waarin ik uitleg geef over hooggevoeligheid met alle gevolgen van dien en het verzoek om, waar mogelijk, hier rekening mee te houden.
De reactie was zeer positief: docenten gingen anders met haar om en de cijfers schoten omhoog.
Warme douche voor de schoolleiding en de docenten.

 😀

Verbeeldingskracht.

Door de grote verbeeldingskracht van deze beelddenkers, kunnen zij zo volledig opgaan in hun innerlijke wereld, dat die voor hen minstens zo reëel is als hun buitenwereld.

Zo kunnen ze ervan overtuigd zijn dat ze dingen die hun gevraagd werden te doen, gedaan hebben. in werkelijkheid hebben ze dit alleen in gedachten  gedaan.

🤨

 

Paranormale begaafdheid

Vaak zijn deze kinderen paranormaal begaafd.

Ze zien, horen, voelen, ervaren dingen die de meeste anderen in hun omgeving niet opmerken. Ze kunnen contact maken met engelen, lichtwezens of andere bovennatuurlijke wezens en ze kunnen je dingen vertellen over vorige levens, nachtelijke uittredingen, of het leven op andere sterrenstelsels.

Sommigen kunnen  aura's zien en energieën van overledenen waarnemen en er soms mee communiceren.

Moeilijk wordt het voor kinderen die in een omgeving leven, waarin deze ervaringen niet serieus worden genomen. 
Die worden dan meestal afgedaan met het hebben van een te grote fantasie.

Natuurlijk heeft bijna elk kind een grote mate van fantasie en het kan best goed zijn dat dat, wat het kind ervaart, fantasie ís.
Hoe dan ook is het belangrijk hun ervaringen serieus te nemen. 

Want als het geen fantasie blijkt te zijn, zullen ze je na verloop van tijd niets meer vertellen met het gevaar dat ze angsten gaan ontwikkelen.
Ze zijn nog niet in staat om hun eigen gaven goed te begrijpen en weten dan niet hoe ze hier mee om moeten gaan.

Een meisje komt bij mij in de praktijk. Ze is steeds heel erg bang 's nachts, want ze voelt iets vreemds. Haar psychologe had gezegd dat het niets was en dat ze gewoon kon gaan slapen, maar het hielp niet.
In een sessie bij mij komt ze erachter dat ze de energie ervaart van een over-leden meisje, waarmee ze kan praten. Het wordt haar vriendinnetje en ze is niet bang meer.
Z
e slaapt weer prima.

En mocht het wel fantasie zijn, dan is het ook heel belangrijk erop in te gaan, omdat het voor kinderen heel belangrijk is dit te delen.

💋

Eenheidsgevoel.

Nieuwetijdskinderen zijn zich sterk bewust van een eenheidsgevoel. Ze voelen zich één met hun omgeving. Ze ervaren dat alles zijn oorsprong vindt in dezelfde bron, dat alles energie is en dat alles en iedereen recht heeft van bestaan. Meer dan dat, dat alles in de kern gelijkwaardig is. Ze hebben een hele sterke binding met alles wat leeft en groeit en voelen veel respect hiervoor.

Ze verwachten dit echter van hun omgeving ook en kunnen heel boos worden als niet aan deze verwachtingen wordt voldaan.
Door hun eenheidsgevoel zijn ze over het algemeen ook heel milieubewust.


🙂

Rechtvaardigheidsgevoel

Ze bezitten ook een enorm rechtvaardigheidsgevoel en kunnen heftig reageren als dit wordt aangetast. Bedrieg hen niet of vertel geen leugens, want oneerlijkheid is voor hen uit den boze en ze voelen haarfijn aan of je de waarheid spreekt of niet.
Ze zijn daarin erg open, dus dat kan wel eens confronterend zijn.......

 😉

Invoelend, meevoelend en sociaalvoelend

Door het eenheidsgevoel dat ze bezitten, kunnen ze zichzelf gemakkelijk verplaatsen in een ander. Ze zijn dan ook vaak heel invoelend, meevoelend en sociaalvoelend. Ze hebben een goed ontwikkeld oog voor de behoeften van anderen.
Ze zijn zelfs nogal eens geneigd om de verantwoordelijkheid van iemand anders op eigen schouders te nemen,  ten koste van zichzelf.

Hun invoelingsvermogen kan héél ver gaan: ze kunnen zó ver openstaan voor anderen, dat ze emoties, fysieke pijnen, vermoeidheid of stress zomaar van hun kunnen overnemen.

Het bijzondere is ze deze niet alleen overnemen , maar dat ze ook herstéllen op hetzelfde moment dat de desbetreffende persoon herstelt.
En dit alles zonder het zelf te beseffen.

Isa is 11 als ze bij mij in de praktijk komt. Als baby huilde ze heel veel en heftig en nu heeft ze nog steeds last van een machteloosheidgevoel, driftbuien, boosheid en verlatingsangst.

Op zoek naar de bron van haar problemen, komen we uit bij de zwangerschap:
Haar moeder is 8 maanden zwanger als bij haar (onterecht, bleek bij nader inzien) een probleem wordt geconstateerd waarbij de artsen besluiten direct over te gaan tot een keizersnee.

Ze zijn zo fanatiek, dat ze al beginnen met snijden, voordat de verdoving is ingewerkt. De moeder gilt van de pijn en krijgt direct algehele narcose toegediend.

 Schokkende ervaringen voor zo’n kleintje: Ze wordt zomaar, te vroeg, gestoord in haar ontwikkeling en op voor haar plotselinge en brute wijze in een andere wereld gezet. Ze ervaart daarbij de pijn, angst en machteloosheid van zichzelf én die van haar moeder. Daarna wordt ze in een couveuse gelegd. Alleen, zonder moeder die haar met haar beschermende warmte en liefde kan koesteren…..

 Op het moment dat ze kon begrijpen dat de eigenlijke redenhaar machteloosheidsgevoelens waren die haar driftbuien veroorzaakten, kon ze deze in een sessie verwerken. Daarna is ze veel rustiger geworden.

 Bijzondere toevoeging: de moeder had sinds haar zwangerschapo pijn in haar onderrug. Tijdens de sessie hebben we de geboorte gerenoveerd. dat wil zeggen dat ze haar nu anders heeft beleefd dan in werkelijkheid. Vanaf dat moment was niet alleen haar rugpijn verdwenen, maar de volgende dag legde Isa haar armen om de buik van haar moeder heen en zonder te weten wat er gebeurd was, vroeg ze: "Mam, hoe zou het zijn als ik weer in je buik zat?"

 😀

 Bagage

Het lijkt er sterk op dat deze kinderen worden geboren met een hele lading aan bagage. Ze worden niet voor niets  oude zielen genoemd.

Op jonge leeftijd kunnen ze al heel serieus bezig zijn met levensvragen en kunnen dingen zeggen die je echt niet verwacht van een kind van die leeftijd. Ze hebben ook de gewoonte veel en diepzinnige vragen te stellen.

Zo las ik in het boek van Carla Muijsert over nieuwetijdskinderen, een aantal opmerkingen van jonge kinderen, waarbij een meisje van 8 zegt: 'Van alle plaatsen die ik ken, is de aarde de enige waar boosheid en verdriet bestaan.

In mijn eigen praktijk de opmerking van Dian:
Hij was zó angstig  geworden om te leren fietsen, nadat hij een tijdje geleden bij zijn eerste poging stevig gevallen was, dat hij met geen mogelijkheid weer terug te krijgen was op de fiets.Hij was ervan overtuigd dat hij het nooit zou kunnen leren.

Er moest echt een sessie aan te pas komen, waarin hij over zijn angst heen kwam (EFT). Dat hielp gelukkig en toen we voor de tweede keer geoefend hadden , voelde hij  dat hij het best wel kon.
Trots stond hij met zijn fietsje tegen het hek geleund en zei: "N
ou, Meta, dan is het toch allemaal angst en innerlijk verzet geweest, hè". Hij was 11 jaar oud.

 Een goede kennis van mij merkte hierover op: ik denk toch dat ze dit soort dingen van iemand gehoord moeten hebben. Dat kan best, maar dan is het toch opmerkelijk dat ze deze dingen er uit pikken. Iedereen heeft immers een filter en alleen dat wat je aan kunt of begrijpt, komt hierdoor heen. Andere dingen gaan langs je heen of je reproduceert ze op niet passende momenten.

 😲

 Eigen wijsheid, innerlijke wijsheid


Nieuwetijdskinderen bezitten een eigen, innerlijke wijsheid die er voor zorgt dat ze een hele onafhankelijke instelling hebben. Ze weten intuïtief wat ze willen, wat ze willen leren, wat ze nodig hebben, wat goed en niet goed voor ze is en hun gedrag stemmen ze af op hun innerlijke belevingswereld. Vandaar dat dat niet altijd even goed past in onze huidige samenleving.

Omdat deze kinderen zo nauw in contact staan met hun helder weten, hun intuïtie, kunnen ze heel open zijn en zeggen wat er in hun opkomt. Door deze openheid lijken ze soms brutaal, maar dat is zeker niet hun bedoeling.

😮


Hekel aan regels en gezag

De hekel die ze hebben aan regels en gezag, heeft hier ongetwijfeld mee te maken. Algemene overtuigingen en normen aanvaarden ze zo min mogelijk, die worden allemaal onderworpen aan hun eigen gevoel van rechtvaardigheid en zuiverheid.
Ze willen alleen die dingen leren die hen interesseren en bepalen hun eigen tempo. Eén van de redenen dat ze op school tegen problemen aan kunnen lopen.

In hun ogen rechtvaardige regels vinden ze prima.... belangrijk om hen daarin structuur aan te bieden.

 😎

Perfectionisme

Er zijn hooggevoelige kinderen die heel avontuurlijk zijn en van uitdagingen houden. Deze kinderen worden wel de "eropaf"-kinderen genoemd.

Andere kinderen kunnen zo diep in hun eigen belevingswereld verkeren, en kijken liever de kat langdurig uit de boom en wachten liever tot het ijks flink dik is voor ze erover gaan.

Door hun anders zijn worden deze kinderen dikwijls  gepest en vaak hebben ze onder andere daardoor een laag zelfbeeld.

 Een belangrijke reden om heel perfectionistisch zijn. Er mag niets fout gaan. Je kunt immers zomaar voor schut staan bij anderen àls er iets fout gaat.

Dit perfectionisme heeft zeker goede kanten en biedt hen bescherming, maar kan als ze té angstig zijn om iets fout te doen,  gemakkelijk leiden tot faalangst met alle problemen vandien.

🤔

 

Kwetsbaar

Hun hooggevoeligheid maakt hen heel erg kwetsbaar. Het zijn net slakjes zonder huis.
Traumatische ervaringen kunnen bij  hen een héél diepe indruk maken. Ze kunnen hier, als ze ’s nachts alleen in bed liggen, urenlang enorm over liggen piekeren of hun ervaringen herbeleven. Hierdoor ontstaat dan een flink slaaptekort, dat indirect kan leiden tot concentratieproblemen

😥

Huilbaby’s

Nieuwetijdskinderen zijn vaak huilbaby’s. Veel huilen kán duiden op fysieke klachten, maar schokkende gebeurtenissen voor of gedurende de zwangerschapsperiode of tijdens de geboorte zelf, kunnen ook veel invloed hebben. En hoe gevoeliger het kindje, des te sterker de invloed zal zijn.

Bovendien kunnen ook foetussen en pasgeborenen de pijnen, emoties of traumatische ervaringen van hun moeder niet alleen aanvoelen, maar ze ook overnemen alsof het hun eigen ervaringen zijn.
Door de sterke binding met de moeder is hun probleem dan dubbel. Dit kan leiden tot een gevoel van machteloosheid, boosheid en frustratie en hun enige manier om het te uiten is huilen…en dat huilen kan zó heftig zijn, dat ze helemaal strak van de spanning staan.( zie het verhaal bij "Invoelend, meevoelend en sociaalvoelend")

Doordat baby’s nog een sterke binding hebben met de warme, fijne plek waar ze vandaan komen, kunnen ze een enorme eenzaamheid ervaren als ze hier op aarde alleen in hun bedje liggen. Ook dat kan leiden tot huilbuien.

 

Geboren worden met bagage aan kennis

Nieuwetijdsbaby’s schijnen met een enorme bagage aan kennis en inzicht geboren te worden. Als je in de ogen van zo’n baby kijkt, zie je inderdaad dat het geen blanco boek is. Het kind is zich blijkbaar al bewust van heel veel dingen, maar kan dit niet verwoorden.

Zo vertelt Carla Muijsert in haar boek over een meisje van 9 jaar, dat aan haar moeder vraagt of die wist waarom ze als baby zoveel huilde. De moeder wist dit niet. Ze had van alles geprobeerd en gedaan om het haar zo fijn mogelijk te maken, maar niets hielp. Het antwoord van het meisje was heel verrassend: “het valt ook niet mee, hoor. Je ligt daar in die wieg en je weet al zoveel en zou zoveel willen zeggen en doen, en je kan helemaal niks!!!!

in mijn eigen praktijk vertelde een cliënt dat zijn vader, toen mijn cliënt 5 jaar oud was, vertelde dat zijn moeder vóór hem zwanger was geweest, maar dat dit kindje dood was gegaan in haar buik. "ja,", had hij gezegd, "dat weet ik. Dat was ikzelf. maar ik had besloten om toch nog even te wachten met komen".....

🙂

 

Probleemleerlingen

Op bepaalde gebieden zijn deze kinderen opvallend intelligent en slim en kunnen met praktische oplossingen komen aandragen, waar niemand anders nog aan had gedacht.
Op school echter komen ze vaak niet zo tot hun recht. Ze worden nogal eens ervaren als probleem leerlingen.
Daar zijn verschillende oorzaken voor aan te geven.
Naast het feit dat ze vooral hun eigen interesses willen volgen en dingen die voor hen niet interessant zijn, links laten liggen, vormt hun concentratievermogen ook een probleem.

 

Concentratie

Door hun gevoelig zenuwstelsel, merken deze kinderen alles op wat er in hun omgeving gebeurt. Ze zien alles, horen alles en voelen alles.
Hierdoor worden ze snel afgeleid en is het moeilijk voor hen is zich te concentreren op de dingen, waar ze mee bezig zijn.
Hun beelddenken vormt hierbij nog een extra probleem om hun aandacht goed bij de les te houden. Ze dwalen vaak af en geven het gevoel niet te luisteren.

 

Dyslectie en dyscalculie

Vaak zijn ze dyslectisch en hebben last van dyscalculie.

Ronald Davis, een Amerikaanse ingenieur die tot zijn 38e dyslectisch was, ontdekte dat dyslectie meestal te maken heeft met beelddenken en desoriëntatie.
Desoriëntatie betekent de weg kwijt zijn. Het is een toestand van verbijstering, die zorgt voor een vervorming van de werkelijkheid.
Deze ontstaat meestal door een te grote hoeveelheid prikkels. En nieuwetijdskinderen zijn....... heel prikkelgevoelig.

Hij heeft overigens een systeem ontwikkeld, waardoor het voor dyslectici mogelijk wordt op redelijk korte termijn goed te leren lezen.

Dyscalculie

Problemen met rekenen, komen door dezelfde oorzaak ook veel voor bij deze kinderen. Je hoeft immers maar een fout te maken door een keer een minteken als plusteken te lezen, of je krijgt een totaal andere uitkomst. Het heeft dus niets met intelligentie te maken.
Meer dan dat, het komt regelmatig voor dat de kinderen door hun manier van denken het antwoord wel weten, maar er op andere, eigen manier uitgekomen zijn. Bijzonder knap, maar het kan ook tegen hen werken. Het kan zijn dat de docent er niet blij mee is.

De hooggevoelige zoon van een vriendin van mij vond regelmatig fenomenale eigen oplossingen voor rekenkundige problemen, waarvan de uitkomst perfect klopte. Zijn docent rekende het dan toch fout, omdat hij niet volgens de geldige regels had gewerkt. Een andere docent verdacht hem ervan afgekeken te hebben bij zijn buurman.
Niet erg stimulerend. Met al zijn capaciteiten doet hij nu werk dat eigenlijk ver beneden zijn kunnen ligt.

Een hooggevoelig meisje dat heel slecht is op school met rekenen, begrijpt niets van een opdracht. Wat nog niemand tot dan toe had opgemerkt was, dat er een fout in de opdracht zat....

🤨

 

Leeftijdgenootjes en laag zelfbeeld

Omdat nieuwetijdskinderen anders zijnen hun leeftijd meestal ver vooruit, missen ze vaak de aansluiting met leeftijdsgenootjes enis de kans groot dat ze door hen gepest worden. Dit heeft een weerslag op hun gevoel van eigenwaarde. Waardoor ze in een vicieuze cirkel komen van gepest worden, zich terugtrekken, nog meer gepest worden etc.  waardoor een  steeds lager zelfbeeld kan ontstaan.  

😥

Achterstand in motorische ontwikkeling

Hun hooggevoeligheid strekt zich ook uit tot het lichamelijk gebied, zoals een achterstand in hun motorische ontwikkeling.
Deze kan ontstaan doordat ze vaak een slecht lichaamsbewustzijn bezitten, geen goede verbinding tussen lichaam en geest. 
Het komt regelmatig voor dat ze hun lichaam niet of nauwelijks voelen, waardoor zij hun motorische vaardigheden niet goed kunnen oefenen.
 
Daar komt bij dat het heel belangrijk is dat een kind zich veilig voelt in zijn of haar omgeving. Dus ook psychische oorzaken zijn van belang.
Wanneer een kind geneigd is zich terug te trekken in zichzelf….., op school als laatste gevraagd wordt voor een balspel……, niet of weinig buiten speelt met andere kinderen of tijdens de pauze alleen staat op het schoolplein, heeft het te weinig mogelijkheden om zich lichamelijk te ontwikkelen, waardoor achterstanden ontstaan.

Allemaal redenen, die ertoe kunnen bijdragen dat ze op school achter gaan lopen bij andere kinderen. Hun gevoel van eigenwaarde kan hierbij danig worden aangetast.

Vaak komen deze kinderen in een speciale vorm van onderwijs terecht, waar ze zich soms beter kunnen ontwikkelen of juist ver onder hun niveau moeten werken.

Een goede vooruitgang op dit gebied vind ik de beslissing van de regering om Iederwijs scholen te gaan subsidiëren. Dit zijn scholen die prima aansluiten bij de behoeftes van deze kinderen.

Helaas blijken er nog problemen te zijn, waardoor laatst de subsidie toch weer is ingetrokken.

 😉

Een heleboel kenmerken van nieuwetijdskinderen hebben de revue nu gepasseerd en vanzelfsprekend is ieder kind anders.

Het is zeker dan ook niet onze bedoeling een etiket op te plakken, alleen een beeld te schetsen waarin deze kinderen kunnen worden herkend.

 😀😉😲😮😋😎🤪🙂

 

PDD NOS , ADHD.
Er wordt veel over geschreven, er wordt veel onderzoek gedaan, maar een echt duidelijk beeld van wat beide stoornissen inhouden, is moeilijk te geven, omdat het om niet duidelijk omschrijfbare aandoeningen gaat.


 PDD NOS wordt aangeduid als een restcategorie van autisme; er zijn kenmerken van autisme maar niet genoeg om zo genoemd te worden.

De afkorting staat voor Pervasive Development Disorder Not Otherwise Specified, of in het nederlands: een pervasieve ontwikkelingsstoornis niet anderszins omschreven.

Pervasief wil zeggen: diep doordringend. Het gaat hier om een contactstoornis die diep in het totale ontwikkelingsverloop doordringt. Dat wil niet zeggen dat deze kinderen geen contact aangaan of geen gevoel hebben, maar dat hun contacten en gevoelens anders verlopen dan gemiddeld.

 Zo zijn:

  • Sommige kinderen zeer in zichzelf gekeerd en maken hierdoor moeilijk contact, vooral als het contact met meerdere mensen tegelijk betreft.

  • Andere praten juist heel veel en proberen soms zelfs op claimende wijze contact te maken. Toch lukt het hen ook dan niet, om een échte verbinding te maken.

  • Kinderen met PDD-NOS hebben er moeite mee om bij hun eigen gevoel te komen. Ze kunnen hun emoties moeilijk voelen en uiten en hebben dan ook veel moeite met het herkennen van emoties bij anderen.
     
  • geven en nemen in samenspel is moeilijk voor hen.
  •  
  • Vaak vertonen ze onhandig en angstig gedrag in sociale situaties
  •  
  • Ze hebben weinig behoefte aan knuffelen of aanraken.
  •  
    Ze hebben moeite met het gebruik maken en begrijpen van nonverbale signalen zoals oogcontact, gelaatsexpressie en lichaamshouding

  • Ze hebben veel moeite met plotselinge veranderingen of nieuwe dingen. Ze kunnen hierdoor angstig of driftig worden of volledig blokkeren.
  •  
  • Ze houden vaak fanatiek vast aan bepaalde routines of rituelen
    en kunnen strenge of dwangmatige gedragspatronen ontwikkelen
  •  
  • Vaak tonen ze beperkte interessegebieden en/of interesses die niet aansluiten bij leeftijdsgenoten.
  •  
  • Ze kunnen overgevoelig zijn voor bepaalde zintuiglijke prikkels en heel ongevoelig voor andere.
    Zo kan een kind heel erg schrikken van het geluid van een stofzuiger, maar niets voelen van een pijnlijke injectie of te heet badwater.

  • Taal wordt meestal heel letterlijk opgenomen. Dubbelzinnige grapjes of opmerkingen begrijpen ze niet.

  • Op fysiek gebied vertonen ze vaak motorische problemen met betrekking tot coördinatie. Ze maken dan onhandige, stijve bewegingen .

  • Ze hebben een erg goed geheugen en zijn goed in het oppikken van details. Zo zullen ze het bijvoorbeeld snel opmerken als iemand iets nieuws aanheeft, of net bij de kapper is geweest.
    Ze zijn ook gevaarlijk goed in spelletjes als memory.
  •  
  • Door het oppikken van die vele details is plannen voor hen vaak weer erg moeilijk, omdat het hen aan overzicht ontbreekt.

Het is een breed gebied en de verschillen in ernst tussen kinderen met deze diagnose, kunnen heel groot zijn.

Er kan ook sprake zijn van bijkomende problemen, zoals ADHD, het syndroom van Gilles de la Tourette (GTS) angststoornissen, dwangstoornissen en depressies.
De oorzaak is niet duidelijk. Men vermoedt dat het gaat om een stoornis in de ontwikkeling van de hersenen, die gevolgen heeft voor het verwerken van informatie. Mogelijke oorzaak is een absoluut of relatief tekort aan serotonine.

Serotonine is een neurotransmitter, die is betrokken bij  stemming, zelfvertrouwen,slaap,emotie, en eetlust. Hij speelt ook een rol bij de verwerking vanpijnprikkels.

(Een neurotransmitter is een molecuul dat wordt gebruikt voor de signaaloverdracht tussen zenuwcellen ('neuronen') in het zenuwstelsel. De plek waar deze signaaloverdracht plaatsvindt heet een synaps).

Methylfenidaat, het hoofdmiddel van medicaties als Concerta en  Ritalin, heeft invloed op de aanmaak van serotonine, vandaar dat deze vaak worden voorgeschreven.

 🙂

 

ADHD staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder .in het Nederlands:  aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit.

Aandachtstekortstoornis betekent níet dat iemand te weinig aandacht krijgt, maar dat iemand zelf te weinig aandacht, te weinig concentratie, kan ópbrengen.

Vaak hebben ADHD kinderen een of meerdere bijkomende stoornissen, zoals depressie, een angst- of dwangstoornis of leerproblemen als dyslexie en vertonen opstandig en agressief gedrag.  
Voor een deel komen hun symptomen overeen met die van PDD-NOS.

Bij  ADHD gaat het o.a. wsch. om een tekort aan de neurotransmitters dopamine en nor-adrenaline.

Dit zijn overdrachtsstoffen die een belangrijke rol spelen in dat deel van de hersenen dat de remming van de 'motor' regelt. Ook kan een verminderde bloedtoevoer naar de frontale delen van de hersenen oorzaak zijn. Hier zetelen onder meer de functies: het beheersen van emoties, de motivatie en het geheugen.

Methyl-fenidaat heeft ook invloed op de werking van dopamine en nor-adrenaline, zodat ook voor ADHD veelal Ritalin en Concerta gegeven wordt en Strattera, dat een andere werking heeft.

 Kenmerken van ADHD-kinderen zijn:

Ze zijn vaak hyperactief en impulsief. Staan vaak op in de klas, rennen rond, klimmen overal op en hebben moeite om rustig te spelen

Ze praten aan een stuk door, gooien antwoorden eruit en kunnen niet op de beurt wachten. Ze hebben de neiging anderen te verstoren of te onderbreken

Ze bewegen onrustig met handen en voeten

Ze hebben veel problemen met hun concentratie, problemen met het opbrengen van aandacht en met het vasthouden hiervan, zodat het lijkt alsof ze niet luisteren.

 Ze hebben geen aandacht voor details en vermijden langdurige mentale inspanning.

Ze beginnen aan taken/karweitjes, maar maken ze niet af. Ze hebben geen goed overzicht, zodat ze moeilijkheden hebben met organiseren.

Ze zijn vergeetachtig en raken vaak dingen kwijt.

Ze raken snel afgeleid door prikkels van buitenaf.

 🤨

Elaine Aron, de Amerikaanse onderzoekster, geeft als meest kenmerkende verschillen tussen hoogsensiviteit en ADHD aan, dat kinderen met ADHD veel vaker en in meer situaties hyperactief en ongeconcentreerd zijn.

Hoogsensitieve kinderen kunnen zich heel goed concentreren als ze geïnteresseerd zijn in iets. Belangrijk is dan, dat ze geen bijzondere prikkels ervaren en uitgerust zijn.

Een ander verschil is dat bij hoogsensitieve kinderen er meer bloed gaat naar de rechter hersenhelft terwijl bij kinderen met ADHD de bloedtoevoer naar de linker hersenhelft groter is. Dit duidt bij de hoogsensitieve kinderen op een grotere activiteit van de rechterkant en bij ADHDers van de linkerkant. De linker hersenhelft is nuchter en wil feiten, de rechter kan fantaseren en is creatief. De rechter hersenhelft speelt waarschijnlijk een belangrijke rol in zaken als intuïtie, inspiratie, helderziendheid en andere paranormale vermogens.

🙂


Het belangrijkste verschil met PDD-NOS is dat hoogsensitieve kinderen zich verantwoordelijk voelen voor mensen, dieren en de natuur.

Dat ze betrokken zijn bij de wereld om hen heen en sterk geneigd om te communiceren. Daarnaast kunnen ze zich goed inleven in de emoties van anderen. Ook de verschillen in gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal, die mensen kunnen laten zien, worden door hen goed opgemerkt en begrepen.
Een kind met PDD-NOS is daarentegen niet of veel minder sterk gericht op de wereld om zich heen. Het heeft er veel moeite mee om de emotionele uitingen van andere mensen juist te interpreteren en met hen te communiceren.

😀


Overeenkomsten dus, maar ook verschillen. Zoals we in het begin al aangaven, komen, volgens de gegevens die wij hebben kunnen achterhalen, ADHD en PDDNOS ten opzichte van hoogsensitiviteit wel minder vaak voor.
3 à 5% van de kinderen heeft ADHD en een ½ % PDDNOS, terwijl 15 à 20% hoogsensitief is.

 🙂

Omgaan met nieuwetijdskinderen

Het omgaan met nieuwetijdskinderen vergt enige aanpassing van de omgeving en is van groot belang.

Respect

Alle kinderen, maar vooral nieuwetijdskinderen, hebben veel behoefte aan een respectvolle houding van de volwassenen. Je kunt al vroeg op heel volwassen manier met hen praten.

Belangrijk is, hen de tijd te gunnen om dingen te verwerken en niet teveel van hen eisen. Ze moeten zich veilig voelen.
 Het zijn hele mooie, spontane kinderen, sociaal, invoelend, meevoelend, creatief, wijs en intelligent. Kinderen  die veel aandacht kunnen opbrengen voor dingen waar ze in geïnteresseerd zijn en die hun interesses met anderen willen delen…..als ze zichzelf maar kunnen zijn.

Een zo prikkelarm mogelijke omgeving met aandacht, rust en respect is dus heel belangrijk.

Autoritair gezag

Nieuwetijdskinderen  hebben veel moeite met het aanvaarden van autoritair gezag.
Bevelen zijn voor deze kinderen heel moeilijk aanvaardbaar en hebben bovendien geen effect.
Straf geven heeft ook weinig zin, doordat de extra stress die dit oplevert, kan zorgen voor overprikkeling, met alle gevolgen van dien.


Als hun omgeving te stressvol is, of wanneer ze vaak met stemverheffing worden terecht gewezen, kunnen ze angstig worden of geblokkeerd raken en zich terugtrekken in zichzelf, óf… juist heel druk, boos en driftig reageren.   

 Als de kinderen eenmaal in een overprikkelde toestand zijn, is het over het algemeen moeilijk om tot hen door te dringen. Het beste is dan hen wat tijd te gunnen en later, als ze weer rustig zijn, op het gebeurde terug te komen.

 Als het kind weer rustig is kun je er over praten. Het is vooral heel belangrijk dingen goed uit te leggen. Als ze iets begrijpen, zullen ze mee willen werken om samen op zoek te gaan naar een oplossing.
Soms kan het goed helpen te  onderhandelen over bepaalde zaken en als het mogelijk is, keuzemogelijkheden te bieden. 

Het is overigens niet zo dat je geen kritiek mag geven, want ook zij moeten leren hiermee om te gaan.
Wel is het heel belangrijk de kritiek op een opbouwende manier te brengen en hen zoveel mogelijk in positieve zin te stimuleren.
Vaak is hun gevoel van eigenwaarde aangetast en op deze manier geef je hen een stuk zelfvertrouwen mee. 

😀

Positieve aandacht geven aan waar ze goed in zijn:

Het is aan te bevelen zoveel mogelijk aandacht te besteden aan die dingen waar ze goed in zijn en die dingen die minder goed gaan, te relativeren.

Je kunt dan ook mooie reacties krijgen.

Toen ik Dian complimenteerde met hoe goed hij kon fietsen (ook al had hij nog wat opstapproblemen), zei hij: "Ja, maar dat komt wel door jouw methode. Anders had ik het nooit geleerd…."

Testen
Overigens is het belangrijk er rekening mee te houden dat deze kinderen onder druk veel minder goed presteren dan anders.
Sommige testen kunnen daardoor een verkeerde uitkomst krijgen.

Een cliënte van mij kreeg na een ellenlange test te horen dat haar I.Q.  ver beneden peil is, terwijl ik haar ken als een vrouw met normale intelligentie.


Jeanine, die een test moest uitvoeren, heeft het helmaal niet gedaan. Haar reactie: ik ben daar gek. Dat moest ik binnen anderhalf uur doen!! als ik tijdsdruk voel, kan ik niks.

Een cliënte van mij, een meisje van 8 voelt de druk van de klas en van haar broertje dat overal goed in is.
Op school is ze onzeker en krijgt extra aandacht van de juf. ze krijgt ook een test en uit de test komt: een zeer laag IQ.
We doen een aantal sessies om haar onzekerheid kwijt te raken en ook haar moeder gaat in therapie om een aantal heftige trauma's te verwerken en te helen.
Een paar maanden later krijg ik bericht van haar moeder dat haar dochtertje negens en tienen haalt op school....(ook hier weer: heel belangrijk te checken wat kinderen met zich meedragen van ouders of andere dichtbije figuren)


Vaak presteren ze het beste als ze alleen zijn, niemand over de schouder meekijkt of op zijn minst in een vertrouwde omgeving, waar ze hun eigen gang kunnen gaan.

 🙂

Eigen-wijsheid

Hun innerlijke wijsheid en intuïtie kunnen ervaren worden als eigenwijs, ouwelijk of brutaal. Het is niet hun bedoeling. Als dit zo overkomt, is dat eigenlijk de filter van de volwassene. Het kind is zichzelf en heeft zijn eigen-wijsheid.

Concentratie

 Hoe móeilijk ze zich ook kunnen concentreren als ze overprikkeld zijn, des te geconcentreerder kunnen ze zijn in een heel rustige situatie. Soms gaan ze zó helemaal op in hun eigen wereld, dat het moeilijk is hun aandacht te trekken.
Ze horen je dan wel, maar het dringt niet tot hen door. Benader  hun in zo’n geval op een rustige manier en laat hun niet schrikken, want dan kan hun reactie héél heftig zijn.  

 Tijdloosheid

Hun tijdloosheid is in de praktijk vaak heel lastig omdat zij afspraken moeilijk nakomen en kan het geduld van de omgeving flink op de proef stellen. Toch is het belangrijk daar rustig mee om te gaan. Wel mag het kind gewezen worden op de realiteit van sociale tijdsafspraken en het belang ervan zich hieraan aan te passen. Het geven van structuur om het kind helpen hiermee te leren omgaan, is dan ook heel belangrijk.

Wij hebben een periode een jonge vrouw in huis gehad, die regelmatig vergat de bus in te stappen of tijd, of de trein uit te stappen op tijd. Zo hebben we verschillende keren nachtelijke tochten gemaakt naar Arnhem en Winterswijk, omdat het ook nog eens steeds de laatste trein was, waar ze vergat uit te stappen.

🤩

 

Het verhaal is dubbel


Aan de ene kant hebben we te maken met kinderen met bijzondere gaven en soms volwassen reacties, aan de andere kant met kinderen die snel uit evenwicht raken en daardoor moeilijk kunnen zijn in de omgang.

Zowel het kind als de omgeving moeten hiermee leren om te gaan.

Het kwetsbare naakte slakje moet de gelegenheid krijgen zijn huisje te bouwen en heeft volwassenen hierbij nodig om dit te leren.
Bijzonder is dat volwassenen ook veel van deze kinderen kunnen leren.

 Het gevaar bestaat dat het kind het gevoel kan krijgen beter en bijzonderder te zijn dan andere kinderen, of dat het verwachtingspatroon van de ouders te hoog gesteld wordt, wanneer zij beseffen dat ze een bijzonder kind hebben. Daar moet wel voor worden opgepast, want dat is voor niemand goed.

Richting ouders willen ik graag aangeven hoe belangrijk het voor hun is om een bepaalde houding van de kinderen niet teveel op henzelf te betrekken. Als kinderen zich bijvoorbeeld terug trekken in zichzelf en niet gezellig en sociaal willen zijn, heeft dat alles te maken met het ontvluchten van de overprikkelende omgeving en niets met een asociale of onopgevoede houding.

Therapeutische mogelijkheden:

Alles bij elkaar kun je er van uitgaan dat, zolang alles goed gaat en het kind goed in zijn of haar vel zit, er niets aan de hand is.

Als er wel sprake is van duidelijke problemen, kan je hier aandacht aan besteden in de vorm van goede begeleiding en eventueel therapie.

Voor deze kinderen is het heel erg belangrijk, dat ze goed geaard door het leven gaan. Dit doen ze door veel te wandelen of in de tuin te werken, of lekker met klei bezig te zijn.  En er  zijn ook  bepaalde oefeningen die hen daar goed bij kunnen helpen.
 Als ze goed gegrond zijn, zijn ze namelijk minder snel overprikkeld, zitten beter in hun vel en zijn zelfverzekerder.  Hun hoofd wordt dan automatisch rustiger.

Het kind zal dan gemakkelijker contact met leeftijdsgenootjes maken en minder snel afhaken bij het sociale gebeuren.

De therapie kan bestaan uit gedragstherapie, maar alternatieve, holistische therapie is voor dergelijke kinderen zeker aan te bevelen, omdat hun eigen belevingswereld holistisch is.

Zij leven immers vanuit de gedachte dat alles één is.

Als dit door therapeuten wordt gedaan waar ze zich thuis voelen, kunnen er in relatief korte tijd goede resultaten worden behaald.

 

Ik heb de ervaring dat in mijn praktijk vaak eerst één van de ouders zelf in therapie komt. Vaak zitten ze met de handen in het haar.
 Bij kleine kinderen kan het dan een goede methode zijn deze via de ouder te behandelen, als dat mogelijk is, of via de fluistermethode van Trees.

Zijn de kinderen iets ouder, dan is het heel fijn met henzelf te kunnen werken. Ik werk veel met visualisaties en zij zijn daar keien in, omdat ze al in beelden denken!!!

Een mooi voorbeeld van en jongen van 10.

 Hij heeft zowel tijdens de zwangerschap  én als klein jongetje, gezien hoe zijn moeder mishandeld werd door zijn dronken vader. Zijn ouders zijn gescheiden. Hij voelt veel verdriet en is bang voor sommige jongens, omdat hij  regelmatig wordt gepest.

We gaan communiceren met zijn verdrietige, en angstige delen. Voor we de sessie beginnen, vertel ik hem dat iedereen uit een heleboel verschillende delen bestaat. Een vrolijk deel, een hard deel, een zacht deel, een krachtig deel etc.

Dat begrijpt hij wel.

Tijdens de sessie laat ik hem zich voorstellen dat hij naar een strand gaat. Op het moment dat ik hem zijn delen wil laten uitnodigen, zegt hij: ik zie mijn verdrietige en angstige delen zitten. Hij rent naar ze toe en helpt hen het verdriet en angst weg te laten stromen en er vrolijkheid voor in de plaats te laten komen. Bij volwassene is het vaak nodig om hier bepaalde beelden van de oorzaken bij te halen, bij kinderen niet. Het verdriet mag gewoon wegstromen. Als alle delen vrolijk zijn geworden, mogen ze weer bij hem naar binnen. Op deze wijze versterkt hij zijn innerlijke kracht.

Kinderen helen zichzelf in no time. En het werkt: toen ik hem een tijdje later weer terug zag, bleek de jongen waar hij zo bang voor was, zijn vriendje geworden…

Voordeel van dit beelddenken is ook dat ze zich zo plastisch kunnen uitdrukken.

Zo heeft een jongetje van 6  er zo’n last vandat zijn buik altijd iets anders wil dan zijn hoofd.
Aanvankelijk is het moeilijk voor mij om een goed  contact met hem te maken, tot hij vertelt hoe dol hij is op stenen. We gaan naar buiten en in het grint laat ik  hem een aantal stenen uitzoeken.
Van die stenen maakt hij, symbolisch, een verbinding tussen zijn hoofd en zijn buik. Het voelt helemaal goed voor hem.  Hij neemt de stenen mee naar huis om dit beeld goed te laten integreren en ik hoorde van zijn moeder dat hij ze regelmatig als hulpje gebruikt.

Spiritualiteit

Bij angsten die voortkomen uit spiritualiteit, is het heel belangrijk er op in te gaan als iets natuurlijks, iets wat bij hen hoort. Mochten de kinderen dingen ervaren die hen angstig maken, dan is het heel goed mogelijk hen te helpen zichzelf hiertegen te beschermen.

Alhoewel ik ervan uitga dat de beste bescherming innerlijke kracht is, die via therapie en goede begeleiding is op te bouwen, is het zeker ook van belang hen te leren, hoe ze zichzelf goed af kunnen schermen tegen buitenzintuiglijke waarnemingen, te veel indrukken van buitenaf en goed te kunnen onderscheiden welke emoties en energieën van henzelf zijn en welke van anderen.

Daar zijn speciale technieken voor, meestal ook met visualisaties.

 😀

ZIE VOOR THERAPIEËN: WWW.CENTRUMVOORKAT.NL

 

Of het nu ADHD betreft, PDD-NOS of nieuwetijdskinderen, het is duidelijk dat er nogal wat gradaties zijn in de ernst van de problemen.

Omdat er zoveel verschillende symptomen zijn, zoveel overeenkomsten en verschillen en ieder kind weer anders is, is het niet eenvoudig een goede diagnose te stellen of conclusie te trekken. Daarom raden we aan in gevallen waarin  ADHD en/of PDD-NOS of een aanverwante stoornis, wordt vastgesteld en de omgeving twijfelt eraan of dit klopt, of wil liever niet dat het kind medicatie slikt, te checken of het kind wellicht een nieuwetijdskind is. M.a.w. dat er sprake is van eigenschappen en niet van stoornissen.

Immers, geen medicatie zonder bijwerkingen en bovendien werken de medicijnen symptoomonderdrukkend en niet helend. Bij hooggevoelige kinderen kan medicatie zelfs averechts werken.

Bovendien blijken nieuwetijdskinderen (oude en jonge!!!) in de meeste gevallen goed in staat zichzelf te helen, al dan niet met behulp van therapie.

 

 

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

06.10 | 19:00

Dit beeld doet me altijd denken aan De nevelen van Avalon. De vrouwe van het meer.

...
07.11 | 15:54

Hoi

...
21.01 | 23:03

Meta , bedankt voor het fijne en inzichtrijke gesprek van vanmiddag Het voelde supergoed .En ik laat alles ontstaan in het licht van positieve bekrachtiging

...
21.12 | 12:33

Je bent welkom!!!

Hartelijke groet,
Meta

...
Je vindt deze pagina leuk